اتهامی نابخشودنی !(قسمت دوم)

با سلام خدمت شما دوستان عزيز…

با ادامه ي مباحث فرهنگ غلط انتظار در خدمت شما هستيم …(قسمت اول)

اتهامي نابخشودني ! جلوه اي ديگر از غربت امام عصر عليه السلام (قسمت دوم)

… اگر تاکنون تنها از برق شمشير آن حضرت سخن گفته ايم ، بايد به درگاه خداوند توبه کنيم و از ساحت مقدس حضرت ولي عصر ارواحنالفداه به خاطر اين اتهام طلب عفو و بخشش کنيم …

امام مهرباني را که نه تنها دوستان و محبان، بلکه دشمنانش به برکت او زنده اند و نفس مي کشند ، روزي مي خورند. امام مهرباني را که بناست انتقام مظلومان و ستم ديدگان تاريخ را بستاند ، امام مهرباني که قرار است غم ها را پايان ، درد ها را درمان و نابساماني ها را سامان ببخشد ، “شمشير به دست و خون ريز ” معرفي کردن ، جفايي بزرگ و گناهي نابخشودني است!

… حقيقت آن است که که وجود مقدس آن حضرت که خاتم الاوصياست ، همانند جد بزرگوارشان خاتم الانبياء “رحمة للعالمين است «و اکمل ذلک بابنه م ح م د رحمة للعالمين» « و تکميل مي کنم او را به فرزندش م ح م د ؛ به عنوان رحمتي براي همه ي چهانيان .» … از القاب رحمانيت ايشان مي توان به کاشف البلوي ، غوث (زيارت آل ياسين) ، رحمة الله الواسعة ، کهف و … اشاره کرد. همان طور که حضرت ثامن الائمه عليهم السلام مي فرمايند : « امام هم نشين ، هم دل ، پدري مهربان و برادري ياور است و (همانند) مادري نيکوکار و مهربان نسبت به فرزند خردسال و پناه بندگان خداست»(اصول کافي ج1 ص 200)

آن پيشواي نجات بخش ، به اسناد متون و روايات، از همه ي مردم مهربانتر و خوش خوي تر است . او در زمان ظهور خويش ، اتمام حجت مي کند ؛ به نحوي که اگر کسي کمترين آمادگي براي پذيرش حق را داشته باشد ، به راه حق هدايت مي شود و در همين راستا ، بسياري از اهل کتاب دسته دسته به آن حضرت ايمان مي آورند.

صد البته براي آن که گل ها و نهال ها رشد کند ، بايد علف هاي هرزه و مزاحم را ريشه کن کرد و اين جز با تيغ عدالت الهي ممکن نيست . آري ، براي آن که مظلومان و ستم ديدگان تاريخ بتوانند نفس راحتي بکشند ، آن دسته از ظالمان که به هيچ صراطي مستقيم نبودند و پند و اندرز در اصلاح آنها موثر نست، بايد از سر راه برداشته شوند؛ ولي … تمام واقعيت اين نيست.

بي صبرانه منتظر نظرات سازنده ي شما در بهبود مطالب اين وبلاگ هستيم…

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً