با سلام خدمت شما دوستان عزيز …
با ادامه ي مباحث فرهنگ انتظار در خدمت شما هستيم …
امام عصر عليه السلام طاووس اهل بهشت
آيا تا به حال بدين مساله فکر کرده ايد كه چرا آن وجود مقدس را « طاووس اهل بهشت » (بحار الانوار ج 51، ص 91) خوانده اند؟
شايد يکي از لطافت هاي اين تشبيه آن باشد که وقتي طاووس پر مي گشايد ، چشم ها را خيره مي نمايد . آن حضرت نيز – آنگاه که ظهور مي کند – با سيماي ملکوتي و سيره ي الهي خويش ، ديدگان را خيره و عقل ها را حيران خواهد ساخت .
در بخشي از زيارت امام زمان ارواحنافداه مي خوانيم :
« السلامُ عَلي رَبيع الانام وَ نَضرهِ الايام » « سلام بر بهار دل ها و طراوت روزگاران »
در دعاي عهد نيز از درگاه خداوند مي خوانيم که : « خدايا ، به دست او ( و با فرج او ) شهر هاي خود را آباد ساز و بندگانت را حيات راستين بخش.»
آري ، امام زمان (عج) بهار دل ها و جان ها و مايه ي طراوت و شادابي روزگاران و چشمه ي حيات است و حيات واقعي انسان و طبيعت با ظهور مبارک او آشکار مي شود و آن هنگام است که همگان طعم واقعي حيات و زندگي و آباداني و راحتي را خواهند چشيد . به راستي ، اگر اين چنين است ، آن چه امروزه زندگيش ناميده ايم و به آن دل خوش کرده ايم ، چيست ؟
كلام آخر …
هر چند نمي رسد به ساقي دستم از جام الست روز و شب سر مستم
وقتي صـلوات مي فرسـتـم يـعـنـي پيوسته بر آن عهد كه بستم هستم
هدیه شما به ما...